αφιερωμένο στη μάγδα.

η μάγδα είναι φίλη μου, αλλά, φυσικά, δεν είναι μόνο αυτό. είναι μια έκτακτη γυναίκα, καλλιεργημένη τόσο όσο και ευγενής στην ψυχή και την κοινωνική της θέση. ξέρετε τι είναι κοινωνική θέση; είναι κοινωνικό δόσιμο. αυτή έχει γίνει μαμά για πολλά παιδιά μιας άλλης, κοντινής μα και μακρινής ηπείρου. αυτή, πέραν της σχέσης της με τα παιδιά της διπλανής ηπείρου, προτείνεται πάντα με διάκριση και ευγένεια να βοηθήσει, χωρίς να της το προτείνεις εσύ.

ο θεός να είναι πάντα μαζί της.

το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο σ’ εκείνην, μιας και ήρθε κι έγραψε και κάτι για μένα κάπου.

της είχα πει ότι έψαχνα χειρόγραφα με εικονογραφημένη την αϊσά. στάνταρ η απάντηση της μάγδας, που ταιριάζει και σ’ ό,τι σας περιέγραψα παραπάνω: ‘θες να ψάξω εγώ;’ ναι, της είπα. βρήκε στοιχεία και μου τα έστειλε.

εγώ δεν πρόλαβα να τα εντάξω στην χτεσινή ομιλία μου, άλλωστε όταν έφτασα εκεί στις 7.00 το βράδυ, δεν είχα προλάβει ούτε για μεσημέρι να φάω, ούτε να διαβάσω έστω και μια φορά την ομιλία μου, κι αυτό μ’ ανησυχούσε λίγο, από την άλλη μεριά τόσα στοιχεία πουείχα, είχαν ήδη σχηματίσει στο κεφάλι μου ένα δρόμο-διάδρομο, σαν αυτό της γυμναστικής. θα έλεγα αυτό που έβλεπα, κι ήμουνα πολύ χαρούμενη, γιατί μου άρεσε πολύ το θέμα για το οποίο θα μιλούσα. αφού δεν προλάβαινα τίποτε άλλο, πρόλαβα τουλάχιστον να ντυθώ και να σκεφτώ:

σκεφτόμουνα τον πατέρα μου το συχωρεμένο και τη μητέρα μου, γιατί θα μιλούσα στο κεντρικό κτίριο του πανεπιστημίου αθηνών, και σας διαβεβαιώ ότι αυτό ήταν πολύ συγκινητικό για μένα. οι φτωχοί γονείς μου, που είχαν κάνει τόσα για να σπουδάσω, θα χαίρονταν πολύ να ήταν εκεί κι αυτοί, όμως φυσικά έχουν πεθάνει (βλέπετε πάει καιρός που είμαι 23 ετών…:) βλέπετε, ήταν για μένα πολύ εντυπωσιακό να έχεις πατρίδα αυτόν τον τόπο, κι ίσως αυτός ο τόπος έχει για μενα την ωραιότητα και το μεγαλείο της επιστροφής σ’ αυτόν, μιας και επέστρεψα εδώ 35 χρόνων…

έβαλα μια μπλούζα που ήταν πολύ όμορφη. αυτή είναι η μπλούζα της ντίνας, αυτή μου τη χάρισε, δική της ήταν. δεν την ξέρετε την ντίνα, είναι η γειτόνισα της κόρης μου που σπουδάζει στην άλλη άκρη της ελλάδας. έχουμε κάτι κοινό με την ντίνα: αγαπάμε τα παιδιά μας. αυτή όμως έχει μεγαλείο άλλο, γιατί έχει περάσει μια μάχη πολύ πιο σκληρή από μένα.

η ντίνα μεγάλωσε με τον άντρα της σε άλλη χώρα κι αυτή, σαν κι εμένα. τη δεκαετία του 80, ελπίζοντας πως η πατρίδα τους περίμενε όπως έλεγε, ήρθαν με το σύζυγό της στην πατρίδα. όταν όμως δε δέχτηκαν να μπουν στις κλαδικές, στις κλίκες, στις λαμογιές, οι πόρτες έκλεισαν σ’ αυτούς τους ειλικρινείς πατριώτες. ο άντρας της ντίνας, πήγε στους λεγόμενους ‘ημέτερους’, κι έσκισε μπροστά τους τα διπλώματά του. έγινε ελαιοχρωματιστής στην πατρίδα του, και γι’ αυτό, πριν τους γνωρίσω, απορούσα για την πινακίδα που έβλεπα όταν πήγαινα στο σπίτι που νοικιάζει ακόμη η κόρη μου: ‘Χ., ελαιοχρωματιστής – ζωγράφος’.

η ίδια η ντίνα, με διπλώματα που αποδείχτηκαν εντελώς μα εντελώς άχρηστα στην πατρίδα, για χρόνια ήταν απλώς καθαρίστρια, ΚΡΑΤΏΝΤΑΣ ΌΜΩΣ ΚΆΤΙ ΠΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΕ ΚΆΘΕ ΚΙΝΗΣΉ ΤΗΣ: την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία, που δυστυχώς πολλοί ξεχνάνε. γι’ αυτό εγώ καμάρωνα εχτές που φόραγα την μπλούζα της, κι είχα μαζί μου την ντίνα.

φορούσα κι άλλα ρούχα φίλων, και τους κουβαλούσα μαζί μου.

κι αυτές τις γραμμές τις αφιερώνω στη μάγδα, που δεν είχα πάρει το φουλάρι που μου είχε διαλέξει, αλλά ένα άλλο, τόσο σημαντικό όσο κι εκείνο. η μάγδα μου είπε ότι θα ερχόταν πιο νωρίς για να μη νιώσω καθόλου μόνη, είχε ψάξει την εικόνα που θα προσαθήσω να αναρτήσω τώρα, κι έχει απέναντί μου τέτοια αγάπη…

το μόνο που μπορώ να ευχηθώ στον εαυτό μου είναι να μην αλλάξει ποτέ,

το μόνο που μπορώ να ευχηθώ σ’ εκείνην είναι να γνωρίζει κι εκείνη την αγάπη που τόσο αγέρωχα και γλυκά δίνει σε όλους.

Advertisements

2 thoughts on “αφιερωμένο στη μάγδα.

  1. “Enter your comment here” … λέει βοηθητικά η wordpress … Φτωχοί τω πνεύματι … Enter=εισάγετε, αντί, type=γράψτε ή και express=εκφράσετε … μα, τί λέω, … τί να γράψει κανείς από όσα αισθάνθηκε διαβάζοντας το κείμενο αυτό; … ψιθύρισε το Eίμαι να γράψω, … φίλια φιλιά και, φιλία … απλά.

    • ναι, γράφω βλακείες -γιατί τα ουσιαστικά πράγματα είναι άλλα- γράφω βλακείες και χαίρομαι! φιλία πάνο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s